چنانچه روى خوش و كلام نرم اثرى نداشت و سبب تجرّى گناهكارى شد ، در آن صورت بايد با قيافه‌ى گرفته و روى ترش و نگاه حاكى از ناراحتى و نگرانى برخورد شود . امير مؤمنان حضرت على عليه السّلام مىفرمايند : « پايين‌ترين درجهء نهى از منكر آن است كه با گنهكاران با چهرهء گرفته و خشم‌آلود ، برخورد كنيد » . « 1 » يعنى اگر مغازه‌دارى با خريدار بدحجابى مواجه شد با ترش‌رويى و گاه امتناع از فروش ، به او بفهماند كه مرتكب منكر شده و بايد از آن دست بردازد . يا مثلا اگر پدرى با فرزند خطاكارش روبرو شد و حرف ملايمش او را بيدار نكرد و يا مادرى با لباط نامناسب و جوراب بدن‌نماى دخترش مواجه گرديد ، با تندى و قاطعانه با آنها رفتار كنند و بدين وسيله ناراحتى خود را از كارهاى زشت آنها ابراز نمايند . خداوند به حضرت موسى عليه السّلام و برادرش خطاب مىكند : « إذهبا إلى فرعون إنه طغى ، فقولا له قولا ليّنا ، لعلّه يتذكّر أو يخشى » « 2 » « به سوى فرعون برويد كه او طغيان كرده است . با او به نرمى سخن بگوييد ، شايد پند گيرد يا بترسد » . تا اين مرحله ، امر به معروف و نهى از منكر بر عهدهء همهء مردم است و يك نظارت ملّى است ، امّا از اين بالاتر در حيطهء حكومت اسلامى است كه در آن صورت‌البتّه اگر گفتن اثرى نكردبه تعزير و زندان و اعدام خواهد انجاميد .

--> ( 1 ) حرّ عاملى ، محمّد بن حسن ، وسايل الشيعه الى تحصيل مسائل الشريعه ، ج 11 ، ص 413 . ( 2 ) . طه / 43 .